انگار روزگار همیشه باید مارا بیپیچاند

حتی گاهی خلاف جهت حرکت عقربه های ساعت 

...

به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل

...

پ: سعدی رو نداشتیم چه میکردیم؟

به دوراهی که میرسیم، تکه تکه میشویم

هر تکه به راهی

و ما فقط میتوانیم آرزو کنیم که دوباره مسیرها بهم گره بخورند

تا دوباره تکه هامان بهم برسند 

تا دوباره خودمان شویم

...